Παρασκευή, 3 Μαΐου 2013

Η Ομάδα προσγείωσης θυμάται – Μέρος 3ο







Γαλαξιακή Συμμαχία με τη Γη


Η Ομάδα προσγείωσης θυμάται – Μέρος 3ο


Ο Mytre μιλάει από το πλοίο:

Είμαι πολύ ανήσυχος για τη Mytria. Όντως, ξυπνάει σε κάποιες εμπειρίες της στο πλοίο. Αλλά, φαίνεται ότι όσο η Mytria θυμάται περισσότερα για το πλοίο, βασικά ξεχνάει περισσότερο εμένα. Γνωρίζω ότι είναι εγωιστικό από πλευράς μου, αλλά φοβάμαι ότι την έχασα.

Όταν έρχεται στο πλοίο τώρα τη νύχτα, φαίνεται να είναι εντελώς ανθρώπινη. Δεν σχετίζεται πλέον με τους φίλους της από το πλοίο και μένει με τους άλλους ανθρώπους που πιστεύουν ότι έχουν ένα όνειρο. Είμαι ευτυχής που το ανθρώπινο εξωτερικό της μέρος έχει ξυπνήσει στην Αποστολή. Ωστόσο, φαίνεται ότι όσο περισσότερο εκπληρώνει την Αποστολή της, τόσο λιγότερο θυμάται τον πραγματικό της ΕΑΥΤΟ.

Είναι σαν να έχει πάει τόσο μέσα στο γήινό της όχημα που δεν μπορεί να με θυμηθεί πια εμένα, το θεϊκό της συμπλήρωμα, ή τον αληθινό ΕΑΥΤΟ της. Η βαθύτερή μου ανησυχία είναι ότι εργάζεται με το ανθρώπινό της όχημα πάρα πολύ. Μπορώ να δω ότι πέφτει για ύπνο εξαντλημένη κάθε νύχτα επειδή κάνει πολλά κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Φοβάμαι ότι υπεραναλώνεται για κάποιο εσωτερικό λόγο που δεν μπορώ να καθορίσω. Ξεκάθαρα, είναι χαμένη στον άνθρωπό της και αντιλαμβάνεται τις επισκέψεις της στο σπίτι της στο πλοίο σαν ενδιαφέροντα όνειρα. Ωστόσο, κάνει τόσα πολλά πράγματα με το ιστολόγιο της και τις συναντήσεις της με άλλους, που εξαντλεί υπερβολικά το ανθρώπινο της γήινο όχημα.

Φαίνεται να ξέχασε τη προειδοποίηση που λάβαμε ότι εάν «πεθάνουμε» ενώ είμαστε στο γήινο όχημα, μπορεί να μην ξαναθυμηθούμε τον πραγματικό ΕΑΥΤΟ μας. Σε αυτή τη περίπτωση, θα μπαίναμε στο τροχό της γέννησης και του θανάτου που περικυκλώνει αυτό το πλανήτη αντί να επιστρέψουμε στην αληθινή μας έκφραση εδώ στο πλοίο ή στο κόσμο που είναι πατρίδα μας.

Η Mytria πραγματικά μοιράζεται το γήινο όχημα του ανθρώπου. Αυτή η συμφωνία έγινε πριν τη γέννηση του ανθρώπου. Η Mytria στο πλοίο είναι σε βαθύ διαλογισμό και κρατάει την ενέργειά της ώστε να μπορεί να συνεχίσει την αμφι-μεταφορά της, και εγώ ελέγχω τις ζωτικές της ενδείξεις που εμφανίζονται έξω από τον θαλαμίσκο.

Στη πραγματικότητα, αυτός ο άνθρωπος είναι ένα μέρος από τις μυριάδες εκφράσεις του πολυδιάστατου ΕΑΥΤΟΥ της. Αλλά ο άνθρωπος έχει όλους τους περιορισμούς ενός 3Δ (τρισδιάστατου) όντος. Προειδοποιηθήκαμε επίσης πριν πάρουμε την αποστολή ότι οι ανθρώπινοι περιορισμοί είναι πολύ κολλητικοί. Έτσι, θα μπορούσαμε να αρχίσουμε να πιστεύουμε τις ανθρώπινες ψευδαισθήσεις ενώ φοράμε αυτή τη μορφή. Ανησυχώ ότι αυτό συνέβη με τη Mytria.

Μέχρι τώρα οι ζωτικές της ενδείξεις συμβαδίζουν με τον Πλειάδιο εαυτό της. Ωστόσο, εάν συμβαδίσουν με το ανθρώπινο γήινο όχημα, τότε θα μπορούσε να παγιδευτεί στη ψευδαίσθηση της ανθρώπινης της μορφής. Πρέπει να μιλήσω με τον Αρκτούριο για τις ανησυχίες μου. Είμαι πολύ ευτυχής που ο Αρκτούριος αποφάσισε να μας συνοδέψει σε αυτή την Αποστολή, αφού το να «γίνεσαι άνθρωπος» είναι πολύ επικίνδυνο. Η Mytria ήθελε τόσο να εκτελέσει το καθήκον της που έβαλε τον ΕΑΥΤΟ της στο μεγάλο κίνδυνο να ξεχάσει πια πραγματικά είναι.

Ξαφνικά ο Αρκτούριος εμφανίστηκε μπροστά μου σαν να με άκουγε.

«Mytre, γνωρίζουμε τις ανησυχίες σου. Μάλιστα, τις μοιραζόμαστε μαζί σου. Η Mytria εισήλθε πολύ βαθιά στη συνείδηση της παράλληλης ύπαρξης της ανθρώπινης της έκφρασης. Με τον ΕΑΥΤΟ της Mytria, έχει επικοινωνήσει με αυτό τον άνθρωπο για πολλές δεκαετίες. Ωστόσο, ο άνθρωπος δεν μπορεί να φέρει αυτή τη πληροφορία στον συνειδητό της νου.

Έτσι, όλες οι επικοινωνίες του ανθρώπου με τη Mytria έχουν αποθηκευτεί στο βαθύτερό της υποσυνείδητο. Τώρα που το ανώτερο φως μπαίνει στην ανθρώπινη μορφή, που μοιράζεται τώρα με τη Mytria, είναι ένα αυξημένο επίπεδο αντιληπτικότητας και ένα επεκτεινόμενο επίπεδο συνείδησης.

Ωστόσο, η ανθρώπινη συνείδηση (στην οποία η Mytria γίνεται απίστευτα αλληλένδετη) δεν μπορεί να βιώσει άμεσα αυτή την αλλάγή ακόμα, αφού αυτό συμβαίνει μέσα στο DNA της. Παρόλα αυτά, αυτές οι αλλάγές ανεβάζουν το αντιληπτικό της πεδίο του γήινου οχήματος που η Mytria μοιράζεται με τον άνθρωπο. Ακόμα και αν η διαδικασία της αντιληπτικής ανόδου είναι ακόμα ασυνείδητη για την καθημερινή σκέψη του ανθρώπου, δημιουργεί πολλά δυσάρεστα συναισθήματα.

Είναι αλήθεια η ανησυχία σου ότι η Mytria έχει χαθεί στη συνείδηση που μοιράζεται με τον άνθρωπο. Η Mytria πράγματι ξέχασε πολλά για τον αληθινό της EAYTO που είναι σε αυτό το πλοίο και αντιλαμβάνεται τον εαυτό της σαν την ανθρώπινη μορφή που φοράει.» 

Σε αυτό το σημείο, ταράχτηκα εξαιρετικά, πράγμα που ο Αρκτούριος αμέσως ένιωσε.

«Mytre, η ανησυχία σου δεν βοηθάει ούτε την Mytria, ούτε την Αποστολή. Πρέπει να είσαι ο σύνδεσμος της Mytria στα ανώτερα επίπεδα, και είτε το αισθάνεται είτε όχι, αυτή αισθάνεται όλα τα αισθήματα σου όπως κάνει πάντα. Για αυτό, ένα μέρος από τα δυσάρεστα συναισθήματα της οφείλεται στο ότι ασυνείδητα αισθάνεται την ανησυχία σου.»

Αυτή η δήλωση με τάραξε αρκετά. Έτσι, γνώριζα ότι θα έπρεπε να επιτρέψω στον εαυτό μου να έχει περισσότερη εμπιστοσύνη στις ικανότητες της Mytria. Ήταν μία Ιέρεια της βιολετί φλόγας στο πλανήτη μας, έτσι θα πρέπει να εμπιστευτώ την έμφυτή της δύναμη.

«Ναι, Mytre.» ο Αρκτούριος απάντησε στις σκέψεις μου. «Είναι ζωτικό να παραμείνεις ήρεμος και σίγουρος, ώστε και αυτή να μπορεί να βρει τη δική της σιγουριά. Εάν πρόκειται να βοηθήσει τους ανθρώπους, τότε πρέπει να βιώσει αυτό που αυτοί βιώνουν. Η Mytria γίνεται ο άνθρωπος που φοράει με σκοπό να καταλάβει εντελώς πώς να μετατρέψει αυτή τη μορφή στην ανώτερη της έκφραση. Είναι πολύ γενναία για να το κάνει αυτό και χρειάζεται εσένα να είσαι σίγουρος και υποστηρικτής της.»

Ευχαρίστησα τον Αρκτούριο φίλο μου. Καταλάβαινα όντως ότι οι ανησυχίες μου εύκολα θα διέρρεαν προς τη συνείδηση της Mytria. Από την άλλη, καταλάβαινα επίσης πως μία αυξανόμενη επέκταση στην αντίληψη της πραγματικότητας θα μπορούσε να είναι ενοχλητική στο 3Δ τρόπο σκέψης που παροδικά κρατούσε η συνείδηση της Mytria.

Με σκοπό να ανεβάσει το επίπεδο αντίληψης της στις ανώτερες συχνότητες της πραγματικότητάς της, πρώτα πρέπει να αντιληφθεί τα χαμηλής συχνότητας συναισθήματα που βασίζονται στο φόβο που δένουν τη προσοχή της σε αυτή τη συχνότητα αντίληψης, και έτσι σε αυτή τη συχνότητα της πραγματικότητας. Η πρόκληση της Mytria ήταν να δείξει στους ανθρώπους ότι η πραγματικότητα που ζούνε είναι η πραγματικότητα που αντιλαμβάνονται.

Πρέπει να θυμάμαι ότι διαμέσου του ΤΩΡΑ στη πραγματικότητα που επισκέπτεται η Mytria, οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν ακραίες συναισθηματικές αλλάγές σε μία σύντομη περίοδο του χρόνου. Επιπλέον, και ο χρόνος ο ίδιος ανεβαίνει στη Φύση. Όσο η συχνότητα της πραγματικότητας της Γης συνεχίζει να μετακινείται στις ανώτερες διαστάσεις, ο 3Δ χρόνος αλλάζει σε 4Δ, ο οποίος είναι πολύ πιο γρήγορος. Μια πιο σταδιακή μετακίνηση στην αντίληψη τους του χρόνου είναι πολύ βοηθητική για να μειωθεί ο φόβος των ανθρώπων για την αλλαγή.    

«Ναι», σκέφτηκε ο Αρκτούριος, συνδεόμενος με τη σκέψη μου. «Γινόμενος ο κύριος του φόβου κάποιου είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στο Τώρα που η Mytria ζει. Η ανθρώπινη της έκφραση με την οποία ενώθηκε, είχε πολεμήσει το φόβο για το περισσότερο της ζωής της. Ήταν η ασυνείδητη επιρροή της Mytria μέσα στην ανθρώπινη της έκφραση που ξεκίνησε μία μεγάλη άνοδο στην ανθρώπινή της συνείδηση.

«Ωστόσο, συμφωνούμε ότι πρέπει να παρακολουθούμε τις ζωτικές ενδείξεις της Mytria μας εδώ στο πλοίο. Γνωρίζουμε ότι αυτό το κάνεις σε μία κανονική, κάπως επίμονη βάση. Όταν πηγαίνεις για να την ελέγχεις, κάτσε εκεί για λίγο και μίλα στον Πλειάδιο ΕΑΥΤΟ της. Με αυτό τον τρόπο θα τη βοηθήσεις να θυμηθεί τον ΕΑΥΤΟ της περισσότερο από όσο μπορείς να σκεφτείς.»

Χάρηκα όταν έλαβα αυτή τη πληροφορία από τον Αρκτούριο και προσπάθησα να μην τρέξω στο θαλαμίσκο διαλογισμού της Mytria. Επειδή ήταν σε πολύ βαθιά έκσταση, τρεφόταν ενδοφλεβίως και παρακολουθιόταν συνεχώς. Δεν αναλογίστηκα το μέρος της Mytria που επηρέαζα με την ανησυχία μου και πόσο πολύ ίσως την έβλαπτα. Ήθελα στιγμιαία να πάω στο θαλαμίσκο της Mytria, αλλά τα καθήκοντα μου έκαναν δύνατη την επίσκεψη μου πολύ αργότερα.


Η Mytria μιλάει:

Λόγω της βαθιάς σύνδεσής μου με τον Mytre μπορώ να αισθάνομαι τις σκέψεις του. Αυτό γίνεται, όταν δεν είμαι τόσο απορροφημένη στην ανθρώπινη ζωή μου. Πρέπει να το παραδεχτώ ότι γίνεται όλο και πιο εύκολότερο να χάνομαι στην ταραχή της ανθρώπινης ζωής μου. Έτσι, βλέπετε; Μόλις θεωρούσα ότι αυτό το γήινο όχημα ήταν «η ζωή μου». Ο Mytre δικαίως ανησυχεί. Δεν είμαι χρήσιμη σε κανέναν εάν χαθώ σε αυτό το ανθρώπινο όχημα.

Στην ενημέρωση αυτής της Αποστολής προειδοποιηθήκαμε για τη δύναμη της ψευδαίσθησης σε αυτό τον κόσμο. Τώρα πρέπει να παραδεχτώ την υπεροψία που είχα ότι αυτή ψευδαίσθηση δε θα με κορόιδευε. Το ότι χάνομαι σε αυτό το σώμα με ανησυχεί πολύ, επίσης. Ίσως, θα ήταν καλό εάν απλώς εγώ, χωρίς την ανθρώπινη συνείδησή μου, επισκεπτόμουν το πλοίο. Εντάξει, θα το παραδεχτώ. Δεν είναι το πλοίο που θέλω να επισκεπτώ, αλλά τον Mytre.

Εάν θα μπορούσα να ήμουν με τον Mytre ξανά και να αισθανόμουν το κορμί του γύρω από το δικό μου, ίσως να ήταν ευκολότερο να διατηρήσω τον ΕΑΥΤΟ μου εν μέσω του να φοράω αυτό το γήινο περίβλημα και ζώντας αυτή τη πρόκληση της ανθρώπινης ζωής. Υπάρχει μία αυξανόμενη ελπίδα στη Γη που νιώθω, ακόμα και αν υπάρχουν ακόμα πολλοί που είναι εντελώς κοιμισμένοι και αγνοούν εντελώς τι είναι το πιο σημαντικό.  

Τόσο πολλοί άνθρωποι είναι τόσο κολημένοι στην επιβίωση. Κάποιοι έχουν αναλαμπές μιας νέας πραγματικότητας, αλλά δεν μπορούν να διατηρήσουν αυτό το όραμα. Κάποιοι από αυτούς μπορούν να θυμηθούν αυτή τη πιθανή πραγματικότητα ενώ είναι στο νυχτερινό τους σώμα όπως κάνω και εγώ. Αλλά, δεν πρέπει να τους κρίνω, γιατί η αίσθηση του εαυτού μου γίνεται όλο και περισσότερο ανθρώπινη και λιγότερο Πλειάδια.

Έπρεπε να εισχωρήσω πολύ βαθιά στη συνείδηση του ανθρώπου για να τη βοηθήσω να ξυπνήσει και να δράσει για το ξύπνημά της. Είμαι χαρούμενη που το ιστολόγιο της διαβάζεται αρκετά και κάνει μία μεγάλη έρευνα για τις πολυδιάστατες πραγματικότητες και τις υψηλότερες εκφράσεις του ΕΑΥΤΟΥ μας.

Ωστόσο, δεν είναι ακόμα ικανή να κατέχει το γεγονός ότι ΑΥΤΗ είναι πολυδιάστατη και ΑΥΤΗ επίσης είναι η ανώτερη της έκφραση. Βασικά, ΑΥΤΗ είμαι ΕΓΩ επειδή αυτή είναι μία από τις μυριάδες γήινες εκφράσεις μου. Ωστόσο, όταν είναι ασυνείδητη για το ότι ζω εντός της, γίνεται πολύ δύσκολο για ΜΕΝΑ να διατηρούμαι συνειδητή εντός ΤΗΣ.

Α, ξυπνάει τώρα. Θα σκεφτώ τον Mytre και το πλοίο ώστε ευκολότερα να μπορώ να θυμάμαι τον ΕΑΥΤΟ μου.


Ο Ανθρώπινος Σύνδεσμος μιλάει:

Είχα ένα πολύ ενδιαφέρον όνειρο χθες τη νύχτα στο οποίο ήμουν μία πολή ψηλή και όμορφη εξωγήινη. Θα ψάξω στο ίντερνετ να βρώ από πού κατάγεται αυτό το Ον. Νομίζω ήταν θηλυκό, αλλά έμοιαζε τόσο διαφορετική από εμένα. Εννοώ, ότι έμοιαζε με άνθρωπο, αλλά ήταν πολή ψηλή, με φωτεινό δέρμα και μακριά ξανθά μαλλιά.  Γνώριζα ότι δεν είναι άνθρωπος από τα μάτια της.

Έμοιαζαν πολύ με τα ανθρώπινα μάτια, αλλά το κέντρο των ματιών της δεν ήταν μαύρα όπως τα ανθρώπινα. Τα κέντρα των ματιών της ήταν λευκά, φωτεινά λευκά. Τα μάτια της σε υπνώτιζαν πολύ, και φαινόταν να κοιτάει στη Ψυχή μου την ίδια στιγμή που κοίταζα το πρόσωπό της. Ήταν μία πολύ ασυνήθιστη και κάπως συναρπαστική εμπειρία.  

Δεν καταλαβαίνω τι μου συμβαίνει. Ευχαριστιέμαι το ιστολόγιο μου και τους νέους μου φίλους από το ίντερνετ. Αλλά ακόμα αισθάνομαι ότι κάτι λείπει. Όχι, βασικά, αισθάνομαι ότι ΚΑΠΟΙΟΣ λείπει. Γνωρίζω ότι αυτή η εξωγήινη έχει έναν φίλο. Μπορώ να το αισθανθώ όπως το καταλαβαίνω ότι κάποιος βρίσκεται σε μία φιλική σχέση. Ναι, αυτή η εξωγήινη έχει μία σχέση, αλλά η ευτυχία της σκιάζεται από μία θλίψη. Τι έχει να κάνει η θλίψη με μία εξωγήινη;

Εάν πραγματικά θέλει να αισθανθεί τι είναι η θλίψη, θα έπρεπε να έρθει στη Γη!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου